Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκλογές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκλογές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2019

Ο ΚΥΡΑΝΑΚΗΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ




Εάν  ο «πολιτικός εκχυδαϊσμός» , η λασπολογία και η «συκοφάντηση» είχαν ονοματεπώνυμο η εκφραστή, δεν θα ήταν άλλος από τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη. Το κατ επίφαση «εναλλακτικό» πρόσωπο του μείγματος σύγχρονης ακροδεξιάς και νεοφιλελεύθερης αντίληψης.  Ο τήλε αστέρας που εξελίσσεται σε αγαπημένο παιδί των καναλιών και των πολιτικών talk shows, τόσο για την ξύλινη και αυθαίρετη γλώσσα που υιοθετεί όσο και για το αφήγημα που τόσο επίμονα και μονότονα επαναλαμβάνει σε κάθε περίσταση.

Μερικές θέσεις του μικρού μας τηλε-ήρωα.. δεν υπάρχει σκάνδαλο ΝΟΒΑΡΤΙΣ , επι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είχαμε ανάπτυξη (ασχέτως αν βρεθήκαμε στα σκαλοπάτια του ΔΝΤ), στερεότυπα και αντιλήψεις τύπου «οι Αριστεροί δεν πρέπει να έχουν smartphones, ο Σύριζα θεωρείται κόμμα που υπηρετεί το κεφάλαιο) και διάφορα άλλα γραφικά και κενού περιεχομένου σλογκανς που μέχρι πρότινος εκπροσωπούσαν τον μέσο μπετόστοκο ακροδεξιό κακομοιράκο της διπλανής πόρτας, πλέον έχουν γίνει επίσημη γλώσσα και αποτελούν κεντρική γραμμή επικοινωνίας στην Πειραιώς.

Ως νέος έχει ακόμα χρόνο μπροστά του για να αναθεωρήσει βασικές του θέσεις, αλλά σαν φαινόμενο δυστυχώς ήρθε για να μείνει. Ο εμφανής εκνευρισμός του στα πανελς, οι εμμονές που τον διακατέχουν και οι συνεχείς διακοπές και παρεμβάσεις σε συνομιλητές του, εκτός από ένδεια σοβαρών επιχειρημάτων και θέσεων προσδίδουν ένα χαρακτήρα στερούμενο βασικής παιδείας και κουλτούρας διαλόγου και συνεννόησης. Αυτό ακριβώς είναι και το νέο πρόσωπο της Δεξιάς που έχει χτίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιστεγάζοντας στην ίδια πολυκατοικία ( για να θυμηθούμε τον Καρατζαφέρη) από αδέσποτους επαγγελματίες γυρολόγους μέχρι ακροδεξιά απολειφάδια, χουντικά κατάλοιπα μιας εποχής που για χρόνια πιστεύαμε ότι είχαν εκλείψει από το πολιτικό γίγνεσθαι και την κοινωνική πραγματικότητα.

Σε αυτό το πλαίσιο άτομα όπως ο Κυρανάκης προκρίνονται ικανότατα στο να αξιοποιηθούν σπιλώνοντας μνήμες και ξαναγράφοντας την ιστορία υιοθετώντας το «αφήγημα» του αναθεωρητισμού. Η γενιά των «νικητών του εμφυλίου» που ακουγόταν στην Βουλή από τους νεοναζί τελικά βρίσκει μεγαλύτερο ακροατήριο όταν εκφράζεται από τους Κυρανάκηδες.

Το αντιΣυριζα μέτωπο που έχει μεθοδευθεί στοχευμένα από τα υπόγεια της Πειραιώς και διαχέεται προς πάσα κατεύθυνση από δημοσιογραφικά payrolls και διαδικτυακά site που λειτουργούν σε περιβάλλον ανομίας και αυθαιρεσίας, έχει εξελιχθεί σε μέτωπο κατά της Δημοκρατίας και τις Ιστορίας της χώρας μας. Προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία προσβάλλοντας μνήμες αιώνων, που έχουν χαραχθεί με αίμα στο DNA μας. Μια χώρα, ένας λαός που βίωσε δικτατορίες, βασιλεία, κατοχή, εξορίες, πιστοποιητικά φρονημάτων και τανκς, θα πρέπει τώρα να τα ξεχάσει στα πλαίσια της επιχείρησης «Κολυμπήθρα του Σιλωάμ», ενός σάπιου και παλιού κατεστημένου που ορθώνει ανάστημα.

Τρίτη 4 Ιουνίου 2019

«Σκαλουμπακιάζει » η Ν.Δ




Τελειωμό δεν δείχνουν να έχουν στην Πειραιώς, τα μηνύματα «ρεβανσισμού», εκδίκησης και μίσους προς κάθε τι ανθρώπινο και δημοκρατικό. Απειλούν κεκτημένα δικαιώματα αιώνων απειλούν εργαζομένους, απειλούν τις μειονότητες, αισίως απειλούν και την δημοκρατία.

Η κατάργηση της 13η σύνταξης και τα επιδομάτων, μπροστά σε αυτό που προσπαθούν να επιβάλλουν δεν είναι τίποτα. Άντε να δεχθώ πως δεν κατανοήσαμε τι ήθελε να πει ο ποιητής, οτι μας έλεγαν η κα. Ξαφά, ο περιβόητος κος. Στουρνάρας ή  ο πολ ποτ των ασφαλισμένων κος. Βρούτσης.. Να δεχθώ και πώς ο Κυριάκος δεν επικοινώνησε σωστά τις σύγχρονες αντιλήψεις που τον διέπουν περί εργασιακών σχέσεων και θεμάτων.

Θέλετε να αποδώσουμε και σε «ανύπαρκτη» αίσθηση χιούμορ τα περι πολιτικών κρατουμένων; … άντε ας πούμε ότι είναι η μέθη της προοπτικής καρέκλας… να σου όμως που οι διαβολικές συμπτώσεις δεν έχουν τελειωμό και έρχεται ένας Σκαλουμπάκας ( Μα τι Σκαλουμπάκας!) να υπενθυμίσει την οικογενειακή του παράδοση και την ευγενική του καταγωγή , από τις φυλακές της Μακρονήσου και τον εμφύλιο στην αυριανή Ελλάδα του Κυριάκου, όπου με την χρήση των σύγχρονων μέσων θα γίνουν οι οπές μας …γκραν Κάνυον! Μα τι πατριωτισμός, μα τι γενναιοψυχία διακατέχει τα στελέχη και τα μέλη της ΝΔ, αυτές τις μέρες!!

«Ότι δεν σας έκανε ο πατέρας μου θα σας το κάνω εγώ», είπε. Δεν είναι παρερμηνεία, δεν είναι αστοχία, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να δικαιολογήσει αυτές τις ύαινες που ετοιμάζονται όλα αυτά τα χρόνια για (να)καταλύσουν κάθε έννοια δικαίου, δημοκρατίας και ανεξαρτησίας. Δυστυχώς η Ν.Δ έχει γεμίσει Σκαλουμπάδες που πλέον η δυσωδία ξεχειλίζει από τα υπόγεια της Πειραιώς και μολύνει όλη την ατμόσφαιρα.

Το «ότι δεν σας έκανε ο πατέρας μου θα σας το κάνω εγώ» κρατήστε το να το θυμάστε όταν -και αν ποτέ -ο Κυριάκος εφαρμόσει το πρόγραμμα του.. Θα ιδιωτικοποιήσει μέχρι και τον αέρα που αναπνέουμε, η ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις θα φτάσει σε τέτοιο βαθμό, που η εργασία θα δηλωθεί και ως ολυμπιακό άθλημα.

Απορώ ( με την απορία θα μείνω), με όλη αυτή την ακαδημαϊκή νομενκλατούρα, που δεν αντέχει η αισθητική της τον υπουργό Υγείας, με τόσο παραγωγικό έργο, αλλά μπροστά σε περιστατικά φασισμού και μίσους κωφεύουν επιδεικτικά. Πόσο πιο κατώτεροι των περιστάσεων, να το πω και ευγενικά.. λίγοι μπροστά στις απαιτήσεις των καιρών.

Για τους εναπομείναντες πιστούς σε θεσμούς και αξίες όπως η δημοκρατία, η ελευθερία, η ανεξαρτησία του Τύπου, η ασφάλιση, Παιδεία, Υγεία και το κράτος πρόνοιας φαντάζομαι να αντιλαμβανόμαστε ότι οι εκλογές που έρχονται θα καθορίσουν την ουσία και την φύση του πολιτεύματος για τα επόμενα πολλά χρόνια..

Ραντεβού λοιπόν στους δρόμους και στις κάλπες, σύντροφοι γιατί με ίλαρχους Μπογδάνους, Σκαλουμπάκες, και Αποστολίδιδες σε λίγο καιρό θα δίνουμε στα… γουναράδικα! 

Κυριακή 2 Ιουνίου 2019

Φάκελος: Επόμενη μέρα!



Έχουμε και λέμε, οι ευρωεκλογές τελείωσαν, περιφερειακές δημοτικές επίσης, σειρά τώρα έχουν οι εθνικές που θα είναι σημαντικότατες πάντων.

Οι λόγοι πολλοί, ο πιο βασικός το πρόσωπο, ο χαρακτήρας και το ήθος της κυβέρνησης που θα επιλέξουμε για τα επόμενα κρίσιμα τέσσερα χρόνια να οδηγήσει την χώρα..

Ο απολογισμός του Αλέξη Τσίπρα και της Αριστεράς είναι θετικός. Παρέλαβε στην κυριολεξία "καμένη γη", και παραδίδει ενα πλεόνασμα 40 δις (αν δεν κάνω λάθος) κληρονομιά στα ταμεία.

Ειναι αυτό το πιο σημαντικό;

Προσωπικά πιστεύω πως όχι, καθώς ως πολίτης της χώρας που λέγεται Ελλάδα, αν για κάτι νιώθω περήφανος για αυτη την Κυβέρνηση και για τον Πρωθυπουργό είναι οτι αποκατέστησε την αξιοπρέπεια αυτού του λαού καθιστώντας με τον πιο ακραίο και ριζοσπαστικό τρόπο απο την πρώτη στιγμή στις Βρυξέλλες οσο και στους εδώ ολιγάρχες, πως κυρίαρχος για τις αποφάσεις που παίρνονται είναι ο λαός και μόνο αυτός.

Ακόμα και για τις μάχες που έχασε, για τα μέτρα που κατόπιν έντιμου και ειλικρινή συμβιβασμού εφάρμοσε εγώ είμαι περήφανος. Γιατί για πρώτη φορά δεν συνάντησα αλαζονεία, ρεβανσισμούς, διαφθορά και σήψη.

Είδα πολιτικούς που μάχονταν με ελάχιστα όπλα και πολλά εμπόδια,-κυρίως εκ των έσω (κανάλια, κόμματα, τράπεζες), να υπερασπίζονται με καθε κόστος το δικαίωμα της εθνικής κυριαρχίας και αυτοδιάθεσης.

Ξέρετε κάτι; Αυτό είναι που οδήγησε τους ξένους (δανειστές και εταίρους) ακόμα και αν ιδεολογικά είναι στην αντίπερα όχθη να σεβαστούν και να τιμήσουν την συμφωνία χωρίς να ζητάνε καθε τρίμηνο νεα σκληρά και επωνείδιστα μέτρα (τα ευτράπελα των προηγούμενων δηλ).

Το να λέμε για τις καταστροφικές πολιτικές, την διαφθορά και την αυθαιρεσία των προκατόχων του Αλέξη Τσίπρα δεν θα βοηθούσε στην οικονομία της συζήτησης, και μην ξεχνάμε όπως λένε οι φιλελεδες ο χρόνος είναι χρήμα.

Και αντί για χρήμα (40 δις πλεόνασμα) ,εμείς θέλουμε να κοιτάξουμε την αξιοποίηση τους αλλά και την κοινωνική ανάταση της μεσαίας τάξης, του εργάτη του αγροτη του βιοτέχνη, του ελεύθερου επαγγελματια αλλα και των υπαλλήλων (δυστυχώς για αυτούς εμείς μεριμνάμε για όλους).

Η αναδιάρθρωση της Παιδείας, της Υγείας, το Ασφαλιστικό και η Δημόσια Διοίκηση. Η οριστική καταπολέμηση της μάστιγας της ανεργίας με νέες θέσεις εργασίας και όχι τα 1 προς 5 , ελαστικές σχέσεις και 7 ημέρες (νύχτα θα ελεγα..).

Αλλά και ο ευρύτερος γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας σε ένα ασταθές περιβάλλον, συνεχώς μεταβαλλόμενο οπου η χώρα μας θα αποτελέσει παράγοντα σταθερότητας, ειρήνης και συνεργασίας. Ένας φάρος ελευθερίας και δημοκρατίας που θα τυγχάνει σεβασμού και αναγνώρισης.

Για να επιτευχθούν όμως αυτά χρειάζεται να πατάς στα πόδια σου, να ξέρεις τον προορισμό σου και να έχεις όραμα. Τον ρεαλισμό και την ρομαντικότητα, το όραμα και την ελπίδα τα βλέπω ακόμα έντονα στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού.

Ειναι κάτι παραπάνω απο εκλογές, αυτό που θα συμβεί στις 7 Ιουλιου.. είναι η σύγκρουση δυο κόσμων. Ο κόσμος της Δημοκρατίας, της προόδου και της αλλαγής ενάντια στην οπισθοδρόμηση, την βαρβαρότητα και την υποταγή.

Η τελική απόφαση ανήκει στον λαό, που ξέρει να επιλέγει, να μάχεται και να νικά. Αυτό το τελευταίο, είναι που φοβούνται όσοι τον υποτιμούσαν για χρόνια κάνοντας νουθεσίες και υποτιμώντας την δύναμη του.

Μην βιάζονται να προεξοφλούν την νίκη τους γιατί οι πολίτες δεν εχουν πει την τελευταία λέξη..και ξέρετε τι λένε για τις λέξεις!!!



Πέμπτη 30 Μαΐου 2019

Στον μαγικό κόσμο της Ν.Δ επωάζονται αυγά!



Τι κοινό μπορεί να έχει ένας νεοφιλελεύθερος ένας ακροδεξιός και ένας- μπορεί και δύο- γυρολόγοι (αυτοαποκαλούμενοι) αριστεροί; .. θα μπορούσαμε να ανασκευάσουμε την ιστορία λέγοντας ηταν μια Μιράντα ένας Μάκης και ενας Πέτρος ή Γρήγορης ...

Το τραγικό στην ιστορία μας είναι ότι δεν αναφερόμαστε στα κλασσικά ανέκδοτα αλλά στην προοπτική κυβέρνησης από ένα μεταλλαγμένο παρελθόν, παλινόρθωσης ενός καθεστώτος τελματωμένου ηθικά που χρεοκόπησε μια κοινωνία υποθηκεύοντας παρόν και μέλλον επιδυκνείοντας το πιο σκληρό και αλαζονικό πρόσωπο που είχαμε δει σε μισό αιώνα μεταπολίτευσης.

Το βράδυ της Κυριακής υπήρξε μια σαφής ήττα (οσο και να μην μου αρέσει η λέξη) του Συριζα με μια διαφορά κοντά στις δεκα μονάδες. Σημαντικό ρόλο πιστεύω έχει η αλλοίωση του δεξιού DNA.

Η Νέα Δημοκρατία κατάφερε να συσπειρώσει στις τάξεις της, ένα κοινό το οποίο σε άλλες εποχές δεν της ανήκε και αυτο ακριβώς είναι ανησυχητικό για το μέλλον της κοινωνίας και της πολιτικής ζωής.

Η Ένωση Κέντρου με το συντηρητικό και τετριμμένο λόγο, το νεοφιλελεύθερο Σημιτικό κληροδότημα ΠΟΤΑΜΙ , η δυστυχώς λαϊκίστικη δεξια των ΑΝΕΛ και ενα μεγάλο μέρος του νεοναζιστικού μορφώματος μετακινήθηκαν προς Πειραιώς.

Η μετάλλαξη της Ν.Δ απο ενα φιλελεύθερο Καραμανλικο κόμμα σε ένα κράμα ακροδεξιών και σκληρών νεοφιλελεύθερων ταλιμπαν με λίγη δόση κομανέντσι γυρολόγων, είναι γεγονός.

Οι επιδράσεις αυτου του φαινομένου όσο φαντάζει δυνατή η πιθανότητα προοπτικής κυβερνησιμότητας θα γίνονται ολο και πιο ορατές.

Μόλις λίγα εικοσιτετράωρα μετά τις εκλογές και έδειξαν το αληθινό τους πρόσωπο. Ύβρεις και χυδαιότητες στο πρόσωπο της κας. Κούνεβα, απειλές για τους συνταξιούχους, τους ελεύθερους επαγγελματίες και την Υγεία (δες δηλώσεις Ξαφά,Στουρνάρα, Βρούτση ) μέχρι που αισίως μάθαμε ότι θα έχουμε ως πολιτικοί κρατούμενοι "ευνοϊκή μεταχείριση " ...να ναι καλά η συνθήκη της Γενεύης και ο ανθρωπισμός του Αϊβαλιώτη !!!!

Η μετάλλαξη αυτή είναι αποτέλεσμα μιας μεθοδευμένης προσπάθειας από επιχειρηματικούς κύκλους με προεκτάσεις στο μιντιακό κατεστημένο.

Όταν σε ένα λαό που δυστυχώς στην πλειοψηφία του έχει επιλέξει να υιοθετεί παθητική στάση απέναντι σε όσα διαδραματίζονται και τον αφορούν, βάλεται από ακραία μηνύματα μίσους κατά των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων, ( πρόσφυγες, μειονότητες, οικονομικά ασθενείς, συνταξιούχοι, άνεργοι, Αμεα, ανασφάλιστοι) τότε δημιουργείται ενα εκρηκτικό μείγμα ακροδεξιάς λογικής και σκληρής νεοφιλελεύθερης σκέψης .

Και έρχεται λοιπόν η Νέα Δημοκρατία να καλύψει και να απλώσει ομπρέλα προστασίας σε ένα επικίνδυνα αντιδημοκρατικό και γαλουχημένο σε φασίζουσες νοοτροπίες και πρακτικές κοινό.

Με τι κόστος, με τι κοινωνικές επιπτώσεις ; Όταν παίζεις με την φωτιά και επωάζεις το αυγό του φιδιού, κάποια στιγμή θα σπάσει και τότε μαύρο φίδι που μας έφαγε.




Τετάρτη 29 Μαΐου 2019

Για την κα.Ελένη!

Χθες το απόγευμα είχα μια συζήτηση με τον φίλο μου τον Μιχάλη. Καλό παιδί φιλότιμο και εργάτικο. Η ζωή του τα έφερε περίεργα ώστε να δουλεύει σε κέντρο τηλεφωνικής εξυπηρέτησης. Δύσκολες καταστάσεις, πολύ άγχος, στοχοθεσίες, μικρές απολαβές, ευέλικτο πρόγραμμα, πίεση και συνεχές "κατσάδιασμα".

Το τελευταίο διάστημα ανέλαβε η εταιρία να τρέξει τηλεφωνική καμπάνια για λογαριασμό της Νέας Δημοκρατίας.
Πότε ενημερώνει για το πρόγραμμα του Κυριάκου, πότε για τις συγκεντρώσεις και τα γκαλα του κου. Πατούλη.

Οι λίστες που καλούμε αφορούν άτομα ήδη εγγεγραμμένα, μέλη ή φίλους της Ν. Δ. Είναι οι λεγόμενες "ζεστές" λίστες, για να μιλήσουμε σε όρους τηλεφωνητών. Υποδυόμαστε τους εθελoντές νεοδημοκράτες, μου λέει ο Μιχάλης γελόντας, πρέπει να συμφωνούμε σε ότι και αν ακούσουμε, στη λογική του ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.

Το χθεσινό εξάωρο κυλούσε ομαλά μέχρι που μίλησε με μια γιαγιά. Τελευταία κλήση πριν το κλείσιμο της βάρδιας." Ήταν η κυρία Ελένη" θυμάμαι και το όνομα φαντάσου ( λογικό όταν σε μια ώρα διαχειρίζεται 200 κλήσεις). Συνταξιούχος με μια επιπλέον σύνταξη χειρίας, ζει μόνη  έχοντας χάσει σε τροχαίο δυστύχημα τα δύο της παιδιά. Ένα περίεργο παιχνίδι που της έπαιξε η μοίρα.

Η κυρία Ελένη μεγάλωσε την δεκαετία του ΄30 στην Λακωνία. Απο μικρή γαλουχήθηκε στις τότε mainstream ιδέες  όπως βασιλεία, στρατός, οικογένεια, αντικομουνισμός, κομμουνιστική απειλή και πάει λέγοντας, μέσα σε ένα πατριαρχικό μοντέλο οικογένειας, που το όραμα για την κόρη τους έφτανε στο να κάνει οικογένεια και παιδιά. Πατέρας αξιωματικός του στρατού βλέπετε.

Η κυρία Ελένη πήγε σχολείο, πάλεψε, μπήκε στο γυμνάσιο και από εκεί στο Πανεπιστήμιο. Έγινε εκπαιδευτικός, γύρισε την Ελλάδα στη συνέχεια παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια. Η ζωή της έδειχνε να βαδίζει σε ασφαλείς ράγες μέχρι που το τραγικό δυστήχημα ανέτρεψε τα πάντα.

"Σας κάλεσα εκ μέρους του υποψήφιου περιφερειάρχη κ. Πατ..", έτσι ξεκινάμε πάντα το περιβόητο σενάριο. " Παιδί μου εγώ δεξιά από τα γενοφάσκια μου είμαι, αλλά τι είναι αυτά που μαθαίνω; " συνεχίζοντας "γιατί να θέλουν να μας κόψουν τις συντάξεις καλά καλά δεν βγήκαν, απο αυτές ζω η καυμένη". Τι μπορούσα να της πω ως εθελοντής μου είπε ο Μιχάλης. Δύσκολες καταστάσεις.

" Κυρία μου τι να σας πω", " Ότι και να πείτε δίκιο έχετε" ..Από εκείνη την στιγμή η κυρία Έλενη ξετύλιξε το κουβάρι της ζωής της. Μια ζωή που θα άξιζε να γίνει ταινία, με την διαφορά ότι πολλά από αυτά που συνέβησαν δεν θα μπορούσαν να αποτελούν προιόν μυθοπλασίας.

"Αυτά που λένε αγόρι μου είναι φούμαρα, εμάς μια ζωή μας γυρίζουν την πλάτη, κόβουν συντάξεις, κόβουν τα φάρμακα και θυμούνται πάντα πριν τις κάλπες όταν μας έχουν ανάγκη" συνεχίζοντας " πες στον κ. Πατούλη ότι τον ψήφισα την πρώτη φορά, αυτή την φορά όμως όχι, γιατί μας εμπαίζουν" Δεν ήξερα τι να πω, την ευχαρίστησε ευγενικά, και κλείσαμε, είπε ο Μίχαλης.

Μέσα από όλη αυτή την ιστορία και εν μέσω καιρού εσωστρέφειας, σκέψης, αναθεώρησης, αυτοκριτικής και περισυλλογής τελικά οδηγήθηκα στο συμπέρασμα ότι η λύση είναι εξωστρέφεια, επικοινωνία και δράση.

Ο αγώνας που δίνει καθημερινά ο Μιχάλης στα τηλέφωνα είναι αγώνας όλων μας. Η βελτίωση του βιωτικού του επιπέδου σε συνθήκες υγιείς με αξιοπρεπείς μισθούς. Για να μην υπαρχει εκμεταλλευση ανθρωπου απο άνθρωπο, αισχροκέρδεια, και κατακερματισμός της ανθρώπινης αξιοπρεπειας.

Είναι ομως και η ιστορία της κας Ελένης που δεν με τράβηξε. Της λεγόμενης "δεξιάς γιαγιάς", της διπλανής πορτας που κατι μεσα μου λέει θα ψηφίσει Ρένα την Κυριακή. Η ιστορία μιας γυναίκας που παρα την Οδύσσεια που περασε, τις κακουχίες και τις συμφορές συνεχίζει να σκέφτεται να κρίνει και να αντιστεκεται. Ποσο μαλλον οταν στα γεραματα δείχνει έτοιμή να γκρεμισει το τελευταίο πύργο που της κληρονόμησέ μια εποχή, χωρίς ποτέ να την ρωτησει.

Είναι καθηκον της Αριστερας να παλεψει και για την κα.Έλενη.

Παρατηρώ με θλίψη απο αρκετούς στα social media, πολλοι εξ αυτων δεν ειχαν και δεν εχουν ενεργό ρόλο στα κινηματα και στην Αριστερά, να λοιδορούν και να υποβαθμίζουν την κρίση του εκλογικού σώματος.

Η θλίψη, η οργή, ο θυμός σε ενα βαθμό οταν ξέρεις οτι κερδισες μάχες και δύσκολες μεσα και εξω, στα σκληρά τραπέζια των Βρυξέλλων, στην Ελλάδα της ανεργιας του 27 τις εκατο και των εκατομμυρια ανασφαλιστων. Λες ενα γιατι ρε γαμωτο..

Ρεβανσισμος, κοινωνικός αυυοματισμος, χυδαιοτητες και πολιτικες αλητειες δεν υπηρξαν ποτέ εργαλεία της Αριστερας. Ηταν και ειναι προνόμια αυτων που εκόλλαψαν στελέχη τυπου Στεφανίδη, που δεν έχουν ιχνος αιδούς και πολιτικής παιδείας. Είναι η ιδια παράταξη που τρομοκρατεί ολοκληρες κοινωνικες ομαδες, ότι σε περίπτωση επανόδου της οι πρωτες αποφασεις θα ειναι η καταργηση του κοινωνικού κρατους και τα οποια μέτρα επούλωσης και ανακούφισης πάρθηκαν απο την κυβέρνηση της Αριστεράς. Οι πρώτες αποφάσεις τους θα παρθούν στη λογική "αυτά που ξέρατε ξεχάστε τα".

Ο ρόλος της Αριστεράς είναι να παλεύει για την κοινωνια μεσα στην κοινωνια. Οπου υπαρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αδικία, καταπίεση και ανάγκη. Στις πλατείες τους δρόμους, στις γειτονιές και στις επιχειρήσεις.

Δεν σας κρύβω οτι η ιστορία της "δεξιάς γιαγιάς Ελενης" με συγκίνησε. Δείχνει τις δυνάμεις που έκρυβε ενα άτομο τοσες δεκαετίες, που παρα τις κακουχίες τα βάσανα και την εξαθλίωση μπορεί και θέλει να τις εκφράσει δημιουργικά.

Θα γυρισουμε την πλατη στην κα.Ελενη ; θα εγκαταλείψουμε τον Μιχάλη ; Ειναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας που τωρα οσο ποτε πρεπει να τους ακούσουμε και να τους στηρίξουμε. Να τους ενημερώσουμε και να τους κινητοποιήσουμε. Αυτό είναι το κάλεσμα τς Ιστορίας και σε αυτό θα ανταποκριθούμε.





Δευτέρα 27 Μαΐου 2019

Δεν βρέχει μας ψεκάζουν!

Ας πάμε λοιπόν να βγάλουμε και εμείς μερικά χρήσιμα συμπεράσματα για την χθεσινή ήττα. Τόσα ακούμε και διαβάζουμε και πόσα μας περιμένουν .

Για να δούμε τι έφταιξε, τι λάθος κάναμε και το σημαντικότερό τι μήνυμα λάβαμε, βρε παιδί μου απο αυτες τις εκλογες..

Μήπως η Δημοκρατική παράταξη, παρέτεινε την κρίση και την ανεργία που παρέλαβε απο τους "τιμητές" του παλαιοκομματισμού; Μήπως η Αριστερά πληρώνει τα αναρίθμητα σκάνδαλα και τις περιπτώσεις διαφθοράς που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε ολα αυτά τα χρόνια; Μήπως στην Αριστερά στοίχισε η αναξιοκρατία και η αρχή της κληρονομικότητας που ευαγγελίζονται οι "Άριστοι" γιαλαντζί ιππότες της πολιτικής.

Προφανώς και όχι!!

Κατά την ταπεινή μου άποψη, αν έπρεπε να το περιγράψω με τεσσερις λέξεις θα έλεγα, Φταίει ο ψεκασμός Ηλίθιε !
Θα μου πείτε εδώ ότι δεν είναι λέξεις αυτές να απευθυνόμαστε στους "αγαναζιζμένους" και "ψεκασμένους" συμπολίτες μας μετα απο μια γιορτή της Δημοκρατίας.. βέβαια αρκετοί περισσότερο γιόρτασαν το άφτερ που ακολουθεί, με τα ακροδεξιά "κοκτειλς" και τις νεοφιλελευθερες "βόμβες".

Στην τελική αυτου του είδους την γλώσσα δεν έχουν συνηθίσει απο τους πολιτικούς τηλεαστερες, και τους αγαπημένους γκαουλαιτερς στα δελτία ειδήσεων και talk shows; Μαζί τα φάγαμε, τεμπέληδες, αγράμματοι, ακραίοι, τι ψυχή μπορεί να έχει ο παραπάνω προσδιορισμός;

Ίσως είναι αυτό που έλειψε περισσότερο αυτά τα χρόνια που τόλμησε για πρώτη φορά η Αριστερά να κυβερνήσει. Το σύνδρομο της Στοκχόλμης του νεοραγιαδισμού, που είχαμε αγαπήσει. Η διπολική διαταραχή των νεοφιλελεύθερων καμικάζι που στας Ευρώπας βαρούσαν προσοχές και εσωτερικά υποδύονταν τους μακεδονομάχους. Και να ήταν μόνο το "Μακεδονικο"..

Να θυμηθούμε τις συλλογικές συμβάσεις, μισθούς συντάξεις και ασφαλιστικό, Υγεία και Παιδεία που αν ήθελε ο Πικάσσο να τα αποτυπώσει θα ήθελε τρεις Γκερνίκα μαζί..και πάλι όμως οι γαλάζιοι χμερ σε ρόλο τιμητών των μισθών και συντάξεων οταν στα πλαίσια του συμβιβασμού έπρεπε να εφαρμοστεί μέρος από αυτα που ήδη είχαν συμφωνήσει, υπογράψει και ξανά θα υπέγραφαν και εφάρμοζαν.(αυτό εξάλλου είναι το όνειρο τους, η κρυφή τους ελπίδα, το ελιξήριο που δίνει στους Φρανκεσταιν ζωή).

Είναι πλέον σαφές πως μπορεί η Αριστερά να ανέλαβε την διακυβέρνηση δεν ταυτίστηκε όμως ποτέ με την εξουσία. Παρά τις ιστορικές μάχες υπεράσπισης εθνικών και δημοκρατικών κεκτημένων τα οποία επιβουλεύεται το διευθυντήριο, της Ευρώπης - η Ιερά νεοφιλελεύθερη Εξέταση των Βρυξελλών-, παρά το επούλομα μέρους της λαβωμένης μεσαίας και εργατικής τάξης, ηττήθηκε.

Θα δανειστώ λοιπόν την απορία του Κωνσταντινου Καραμανλή, μετα τη δολοφονία Λαμπράκη "Ποιός τελικά κυβερνά αυτό το τόπο". Αν την απαντήσουμε τότε θα καταλάβουμε τα πραγματικά αίτια της ήττας.

Τα οποία δεν είναι άλλα, απο το παρακράτος που έχει στηθεί και ριζώσει δεκαετίες τώρα σε αυτον το τόπο. Η λεγόμενη 4η εξουσία που ελέγχει για τους φιλελε, δεν είναι παρά υπόγεια χαλκεία και μηχανισμοί διαμόρφωσης και επηρεασμού σε μια πολτοποιημενη και άμορφη μάζα εθισμένη στα συνθήματα και στις νουθεσίες των εκάστοτε εκτελεστών συνείδήσεων ...του φίλου μας του Μπάμπη, του Άρη του Νίκου και της Όλγας και πόσων ακόμα παιδιών της διπλανής πόρτας..

Το ερώτημα λοιπόν είναι ένα, γινόμαστε σαν και αυτούς, ξεπουλάμε αγώνες,ιδέες και ιστορία για να διατηρήσουμε τους κυβερνητικούς θώκους, εξαγοράζοντας χρόνο;

Η απάντηση δόθηκε αμέσως απο τον Πρωθυπουργό..και δεν είναι άλλη απο εκλογές. Ποτε δεν φοβηθήκαμε ποτε δεν διστάσαμε ποτε δεν κρυφτηκαμε σαν και αυτούς. Δεν είναι στο dna μας ουτε το επιτρέπει τόσους αιώνες ιστορία στην πιο κρίσιμη μάχη που έρχεται.

Δημοκρατία η σκοταδισμός, Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα, δουλειά για τους ανέργους η δουλεία για όλους μας..

Αυτά θα απαντηθούν σε ένα μήνα, και τότε θα καταλάβουμε αν τον τόπο αυτό τον διαφεντεύει ο ελληνικος λαός ή οι ξένοι ολιγάρχες..